De impasse in de wetstraat lijkt even te zijn gaan liggen nu er vers bloed in omloop is, maar dat weerhoudt de gazetten er niet van (hoewel De Standaard vandaag wel een heel andere en bijzonder vreemde keuze maakt op de voorpagina) de eindeloze stroom aan artikeltjes en overzichtjes op gang te houden. Waarom zouden ze ook anders, iedereen is er gek op. Ik ook, en dus doe ik ook mijn duit in het zakje.

Wat is er zoal gebeurd na de inlevering van zijn formatieopdracht door Leterme? Geestige ontwikkeling is dat; de man die namelijk door de ex-formateur en gedoodverfde premier voor ongeloofwaardig en incapabel werd uitgescholden, heeft nu weer even de touwtjes in handen. Tegen zowat het hele Vlaamsche Front in, is Guy Verhofstadt door de koning en, zo lijkt het wel, alleen de koning belast met de opdrachten een staatshervorming weer iets mogelijker te maken door het opstarten van de ondertussen iedereen welbekende conventie, en ervoor zorgen dat de winkel België open kan blijven zonder echte regering. De CD&V werd naar het schijnt zelfs niet gehoord over deze zet, waardoor Etienne Schouppe er niets beters op vond de brak die ze over de premier voor de verkiezingen hadden uitgeworpen, nog eens, na zes maanden van falende regeringsonderhandelingen, te herhalen. Pol Van den Driessche probeerde in een ietwat magertjes uitgevallen oneliner te schieten op de koning en zijn entourage, die volgens hem op geheel eigen houtje hadden gehandeld, en Yves Leterme heeft achthonderdduizend voorkeurstemmen, dat deuntje kent u wel.
Bij open-vld, die niet meer amused lijkt, liggen de zaken natuurlijk licht anders. Guy Verhofstadt behoort tot nader orde nog steeds tot deze partij. Lastig voor Bart Somers, die aan het begin van de episode in hertoginnendal trots had bekendgemaakt best blij te zijn met het verdwijnen van Verhofstadt. Hij vond hem wat te veel weg hebben van een schoonmoeder die op alles commentaar had. Maar het bleef een grote inspiratiebron. En die is dus terug. Nu wil ik helemaal niet doen uitschijnen dat de liberalen champagne hebben ontkurkt toen de verkiezingsresultaten de aftocht van hun premier inluidden, maar voor Somers persoonlijk is het leuk dat ie nu kan opklimmen van schoothondje van De Gucht, Dewael en Verhofstadt tot - wie weet - een echt politiek leider en voorzitter van een partij. Los daarvan heeft de terugkomst van het ongeloofwaardig en incapabel sujet nog nadelen voor de Vlaamse liberalen. Als nog maar de indruk wordt gewekt dat Verhofstadt helemaal terug komt, en de uitslag van 11 juni dus zogezegd zou worden genegeerd, kan Leterme zich in 2009 in een ongekende slachtofferrol hullen en een nieuwe monsterscore neerzetten als de enige echte verdediger van de Vlaamse zaak. Dat zou inderdaad rampzalig zijn, dus al wie Leterme duldt als premier, tot 2009 of tot ie zichzelf ten val brengt, doet dat voor eigen bestwil. Dat geldt niet alleen voor de Vlaamse liberalen maar voor iedereen die het goed voorheeft met dit land.

Wat de Vlaamse partijen van orange-bleu er ook van vinden, Verhofstadt is dus weer even helemaal terug. De Waalse politieke families zijn er overigens wel mee opgezet. De MR ziet de touwtjes sowieso liever in handen van een liberaal dan een christendemocraat. Didier Reynders vindt het ook niet meer dan logisch dat de grootste formatie (de liberalen) eindelijk eens echt aan zet zijn en niet meer moeten onderdoen voor de man van achthonderdduizend voorkeurstemmen. Hij ziet misschien zelfs stiekem terug kans om zowat iedereen de arm om te wringen en alsnog premier te worden, een persoonlijke droom waar hij heel wat voor overheeft. CDH heeft enkel ervaringen met de premier van horen zeggen, maar niets kan waarschijnlijk onder wat ze bij de formateur te verduren kregen. Verhofstadt sleept ook geen separatistische maniak achter zich aan, wat ook best makkelijker praat. Dat geldt uiteraard voor alle Waalse partijen. Met Verhofstadt terug, lijkt de N-VA weg, en blijft alles misschien gewoon bij het oude.

Helaas is dat zowat allemaal naast de kwestie. De premier is weer even terug om ervoor te zorgen dat de staat werkbaar blijft, zijn weldegelijk aanwezige talenten in te zetten voor het opzetten van een conventie, en vooral aan te kunnen tonen dat hij nog niet zo slecht was in vergelijking met de geitenboer uit Ieper. Wie de koning ertoe heeft kunnen brengen, is niet bekend, maar dit zou wel eens een hele mooie exit kunnen worden voor de man die compleet onterecht moest stoppen met het paarse project waar hij nog lang niet klaar mee was. Daarna komt de man van achthonderdduizend voorkeurstemmen helaas weer op de proppen, hoe onbekwaam hij zich de laatste maanden ook heeft getoond, want wie de verkiezingsresultaten van 2007 negeert krijgt dat als een boemerang in 2009 terug in zijn gezicht. Dromen van een herintrede van paars-groen of wat dan ook, heeft dus geen enkele zin, want dan staan we in 2009 nog veel verder van huis.